Gönderen Konu: Kaybolan Deðerler.........  (Okunma sayýsý 605 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

merkur59

  • Genel Moderatör
  • Acemi Üye
  • *****
  • Ýleti: 64
  • Karma +1/-0
  • Cinsiyet: Bay
  • Tüm pomaklar buraya
    • MSN Messenger - merkur3459@hotmail.com
    • Profili Görüntüle
    • http://www.facebook.com/#!/burhanettin.konca
    • E-Posta
Kaybolan Deðerler.........
« : 30 Ocak 2011, 12:56:59 »
Mevsim kýþ hava soðuk,bunu bilmeyenmi var dediðinizi der gibiyim.
Gurbette olan bizler bazýlarýmýz büyük þehirlerde ,koca binalar arasýnda sýkýþmýþ bizler,yaðan yaðmur sularýnýn bile topraða kavuþmasý için kendine yer bulamadýgý bu büyük þehirlerdeki bizler ve kýþ , köyümüzde çatýlarýn rüzgarla buluþup oluþturdugu uðultu yapraklarý dökülmüþ aðaçlarýn dallarýný sert bir þekilde okþayan soðuk rüzgar,bir parça yem bulmak için uçuþan kuþlar ve köyümüz.
Elleri durmadan iþleyen ve soðuktan o el derilerinin çatlamamýþ yeri kalmamýþ köylülerim,belki yaþamýnýzdan memnun belki deðilsiniz,biz de siz gibi asýl konum o deðil asýl konu soguk kýþ geceleri ve biz pomaklar.
Kýþ günü soðuk olurdu hemde çok soðuk sabah kahvaltýmýz çay reçel vs deðil di tarhana çorbasýna dogranmýþ ekmek üzerine serpilmiþ keçi peyniri ortada koca bir tepsi içindeydi çok lezzetliydi kaþýklar yarýþýrdý uzun uzun konuþulmazdý kahvaltý edilir herkes görevine koþardý ,lastik ayakkabý giyerdik biz o zaman ayaðýmýza mont,kaban nedir bilmezdik,büyüklerimizin ördüðü hýrka montumuzdu bizim,ellerimizde tek parmaklý eldiven,( ama koyun yününden) omuzumuzda bezden dikilmiþ öyle çok gözlü deðil tek gözlü okul çantamýz bir elimizde de okulda ýsýnmak için evden götürdüðümüz 2/3 odun parçasý öyle okula gidilir gelinirdi ama o soðuk havaya o yoksuluða raðmen çok zevkliydi.
Köyde akþam üzerleri bir baþka güzeldi,her evden koyun,keçi,inek tavuk ,horoz kýsaca her çeþit hayvan sesleri brbirine girerdi,herkes bir iþin ucundan tutmuþ telaþ içindeydi,küçük tü köyümüz ama köyden cýkan o uðultulu ses çok büyüktü,hiç rahatsýz edici deðildi müzik gibiydi,sanki dünyada ki müzik aletleri köyün içindeydi ama güzeldi.
O çok sesli müzik korosundan çýkan sesler gittikçe azalýr yerine sessizlik çökerdi,çok büyük olmayan evlerimizin çok büyük olmayan camlarý vardý,havanýn kararmasýyla birlikte gaz lambalarýndan gaz kokulu bir ýþýkla birlikte her evin bacasýnda n duman camýndan ýþýk çýkardý ,akþam olmuþtu günün koþuþturmasýnýn sonunda akþam yemeði sýrasý gelmiþti, mýsýr ekmeði (prusenik) yapýlýrdý, pomak pitasý ( luçnik) yazýn kurutulan meyvelerden kýþýnda hoþaf (uþaf) kuru biber dolmasý ( tapkani çuþki ,çok azýna yetiþtim kurutlumuþ etten soðan yahnisi ( luk ehniya)nohuttu kuru fasulyeydi derken geleneksel pomak yemekleri iþte akþam yemek yenirdi ama gercekten çok lezizdi.
Yemek yenmiþ evlerdeki erkekler kahvehanelere gider,evdeki kýzlar bulaþýk yýkar yemek sonrasý temizlikti derken vakit gelmiþti.
Evde kalan kadýnlar, birbirlerinde sedankalar düzenlerdi,uzun kýþ gecelerinin vazgeçilmeziydi,TV YOK tu öyle pür dikkat onu izleyip sosyallikten uzaklaþmak deðildi o sedenkalar o kadar renkli o kadar güzeldiki anlatmak yaþatmaz , yaþanmasý gereken bir gelenektir, derken kýþ gecelerinin soðuklarýnda haþlanmýþ mýsýr,Nohut,buðday, patlamýþ mýsýr ,kabak cekirdeði, ayçekirdeði, peçka nýn bavulunda piþmiþ kabak ( çerna tikva) yazýn kurutulmuþ erik,ahlat,yaban elmasý ( kiselisa) kýzýlcýk ,vs ir ne varsa deðiþik deðiþik ikram edilir sohpetlerin vazgeçilmezleriydi ama çoookkk lezizdi............................ insanlýk ölmemiþti fakirdik belki ama Onurluyduk biz Prafçalýydýk Pomaktýk.........................................Burhanettin Konca.